مقایسه سیستم عامل یونیکس و ویندوز UnixوWindows

0 13

یونیکس و ویندوز

در روزهاي اوليه صنعت كامپيوتر (دهه هفتاد )، بيشتر كامپيوترهايي كه توليد مي­شد mainframe  بودند و افراد خاصي از آنها استفاده مي­كردند .

هر سازنده براي سخت افزار خود يك سيستم عامل مجزا مي نوشت كه فقط بر روي آن سخت افزار خاص اجرا مي شد؛ يعني سخت افزار و سيستم عامل مربوط به آن با هم به عنوان يك محصول فروخته مي شدند . در آن زمان آزمايشگاه Bell كه قسمتي از شركت AT&T بود (امروزه بصورت مستقل و تحت نام Lucent Technologies فعاليت مي­كند ) به علت مشكلات كارمندان شركت در كار كردن با سيتم­هاي mainframe شروع به نوشتن سيستم عامل UNIX و زبان برنامه نويسي C براي استفاده داخلي كارمندان خود نمود. 

Ken Thompson يكي از پديد آورندگان UNIX، آن را به دانشگاههاي California و Berkeley برد و در آنجا تغييرات عمده اي توسط دانشجويان در كد UNIX اعمال شد كه منجر به پديد آمدن UNIX 1گرديد.
پس از مدتي كه شركت اجازه ورود به تجارت كامپيوتر را پيدا كرد استفاده رايگان UNIX ممنوع شد و همين امر باعث شد عده اي به فكر ايجاد يك نسخه رايگان UNIX بيفتند. پروژه هاي FreeBSD ، NetBSD، و بعدها Linux از اين جمله مي باشند.

از طرفي شركت هاي بزرگي مانند Sun ، IBM ، DEC ، SCO و HP به توليد سيستم عامل هاي مخصوص خود Berkeley Standard Distribution form of UNIX 1 بر پايه BSD پرداختند. شركت AT&T نيز سرگرم توليد نسخه خاص خود به نام System V شد. ورود سيستم عامل هاي جديد بر پايه UNIX باعث كنار زدن ساير سيستم عامل هاي انحصاري شد. تنها سيستم عامل هايي كه توانستند بازار خود را حفظ كنند،MVS محصول شركت IBM و OpenVMS محصول شركت DEC بودند.( MVS به علت تعداد بالاي نسخه هاي نصب شده و OpenVMS به علت امنيت و قابليت اطمينان بالا).

با توليد ريزكامپيوترها و كامپيوترهاي شخصي، سازندگان سخت افزار دوباره شروع به ارائه سيستم عامل­ هاي انحصاري خود نمودند؛ حتي با ارتقاء سخت افزار سيستم عامل ­ها نيز تغيير مي­كردند.

شركت­هايCommodore و Apple سيستم عامل ­هاي نسبتًا گرافيكي براي كامپيوترهاي PET 64 ، C و Apple ارائه كردند. شركت Digital Research نيز سيستم عامل CP/M را ارائه كرد كه روي عدده­اي از سخت افزارها قابل اجرا بود. پس از مدتي و با همه گير شدن كامپيوترهاي شخصي ،شركت هاي Commodore ،Atari وApple سيستم عامل­هاي گرافيكي خود را با نام­هاي Amiga ، GEM و Macintosh به بازار عرضه كردند.

بعدها شركت Microsoft يك كپي از M / CP بنام MS-DOS و يك كپي از Macintosh بنام Windows را وارد بازار كرد. نقطه قوت اين سيستم عامل­ ها،واسط كاربر گرافيكي آنها بود كه استفاده كردن از آنها را خيلي ساده تر مي كرد و همين نكته باعث شد در بين عموم طرفداران زيادي پيدا كنند.
در ميان اين سيستم عامل ها Amiga و GEM داراي پايه هاي بسيار قوي بودند،درحاليكه Macintosh و Windows . چنين وضعيتي نداشتند. به علت مديريت نامناسب و تصميم گيري هاي بد شركت Commodore وGEM ،همچنین به علت مشكلات مالي شركت Atari از دور رقابت كنار رفتند. 
Microsoft ، با ارائه نسخه هاي ۹۵ ،۹۸ NT و ۲۰۰۰ مرتبًا سعي در بهبود دادن وضعيت سيستم عامل Windows . نمود. Apple نيز سعي كرد اين كار را با ارائه Copeland كه (هيچوقت به بازار عرضه نشد) وMac OS X انجام دهد. در ميان سيستم عامل هاي كامپيوترهاي شخصي، ۲ / OS كه توسط شركت IBM عرضه شد، تنها سيستم عاملي بود كه واسط كاربر گرافيكي خوب و يك ساختار پايه اي محكم را باهم دارا بود. ولي Microsoft با تاكتيك هايي كه در پيش گرفت (از جمله ائتلاف با Intel به عنوان مطرح ترين سازنده قطعات كامپيوترهاي شخصي) مانع از گسترش و همگاني شدن آن شد. از زماني كه كامپيوترهاي شخصي وارد بازار شدند نسخه هايي براي آنها ايجاد شد، مانند گونه هاي مختلف پروژه هاي BSD و Linux .

Linux اولين سيستم عامل مبتني بر UNIX است كه در دنياي كامپيوترهاي شخصي متداول شد و براي اين منظور طراحي شده كه به عنوان يك جايگزين براي Windows باشد.

كار بر روي Linux توسط Torvalds شروع شد و امروزه دهها هزار برنامه نويس داوطلب در سرتاسر دنيا روي آن كار مي كنند. دو گروه KDE وGNOME بر روي واسط كاربر گرافيكي Linux كار مي كنند و حاصل كار آنها اين است كه امروزه، صرف نظر از مشكلات موجود در نصب كردن سيستم، عده زيادي از افراد غيرمتخصص مي توانند از Linux استفاده كنند. پيش بيني مي شود كه در آينده نزديك، Linux به عنوان يك سيستم عامل با ساختار پايه اي محكم و واسط كاربر گرافيكي مدرن بتواند جاي خود را در بين كاربران كامپيوتر پيدا كند.

در اين قسمت نگاهي اجمالي به تفاوت­ هاي موجود در سيستم عامل­هاي Windows و UNIX می اندازیم. اين تفاوت­ها از چند نظر مورد بررسي قرار مي گيرند. از جمله:

تفاوت های Windows و Unix

  • قابليت
  • اطمينان
  • مديريت
  • هزينه
  • امنيت
  • سرعت

قابلیت اطمینان

سيستم­هاي مبتني بر UNIX معمولا از قابليت اطمينان بالايي نسبت به سيستم­هاي Windows برخوردارند. پديده­هايي مانندhang و crash در سيستم­ هاي Windows بيشتر اتفاق مي­افتد. اغلب كاربران سيستم­هاي Windows با آن صفحه آبي معروف به Blue Screen of Death آشنا هستند، علاوه بر اين در سيستم­هاي Windows براي ايجاد تغييرات كوچك يا حتي نصب يك نرم افزار، سيستم بايد reboot شود. معمولا براي ارائه سرويس­ هايي كه قرار است ۲۴ ساعته در دسترس باشند (مانند وب) از سيستم­هاي Windows استفاده نمي­كنند چون reboot  شدن سيستمي كه چنين سرويسي را ارائه مي­كند اصلا جنبه خوشايندي ندارد، مخصوصًا اگر سرويس ارائه شده تجاري باشد. در دسترس نبودن سرويس ممكن است زيان ­هاي اقتصادي فراواني به همراه داشته باشد. در مقابل براي ارائه سرويس چاپ مي توان از Windowsاستفاده كرد، چون براي مثال يك بار در هفته reboot شدن يك سرور چاپ براي كسي اهميت چنداني ندارد. سيستم عامل­هاي Windowsدر اصل يك مشكل بزرگ دارند و آن در مورد استفاده از registry مي باشد.

سيستم عامل­هاي مبتني بر UNIX از دايركتوري etc براي نگهداري اطلاعات پيكربندي و تنظيمات خود سيستم عامل و كاربردهاي نصب شده بر روي آن استفاده مي­كنند.ولي سيستم عامل Windows از يك پايگاه داده براي نگهداري اين اطلاعات استفاده مي­كند. اين ايده ممكن است از لحاظ منطقي خيلي بهتر از روش UNIX و نگهداري فايل ­هاي پيكربندي بصورت پراكنده در دايركتوري­ هاي مختلف باشد، ولي عمل ثابت كرده كه اينگونه نيست. كل registry در يك فايل باينري نگهداري مي­شود كه سيستم عامل و تمام كاربردها قبل از اجرا محتويات آن فايل را تمامًا بررسي مي­كنند. از اينجا اين نكته روشن مي­شود كه يك فايل بزرگ كه مدام نيز در حال تغيير است و در نتيجه امكان صدمه ديدن آن نيز بسيار زياد است ودرصورت صدمه­ ديدن نه سيستم عامل و نه هيچ كاربرد ديگر نمي تواند به درستي بر روي سيستم اجرا شود. سيستم هاي UNIX فايل هاي پيكربندي و تنظيمات مربوط به سيستم عامل و كاربردها را در فايل هاي متني جداگانه در دايركتوريetc / نگهداري مي كنند. گذشته از پراكندگي فايل ها كه يك عيب براي اين روش محسوب مي شود مزاياي قابل توجهي از آن حاصل مي شود. هر نرم افزار براي اجرا شدن فقط فايل هاي مربوط به خودش را مي خواند و در صورت معيوب بودن يكي از فايل ها فقط در نرم افزار مربوطه تاثير مي گذارد نه در كل سيستم، بعلاوه اينكه تصحيح فايل هاي متني خيلي ساده تر از تصحيح فايل باينري registry مي باشد.يك شاهد بر اين مدعا راه اندازي سايت MSN مي باشد. موقع راه اندازي اين سايت مهندسان شركت Microsoft سعي در استفاده از NT براي سرورهاي شبكه داشتند، ولي پس از دو هفته تلاش موفق به اين كار نشدند و به اجبار از سيستم هاي UNIX استفاده كردند. استفاده از UNIX براي آنها متضمن پرداخت هزينه اضافي بود در صورتي كه براي استفاده از Windows هيچ هزينه اي متحمل نمي شدند. از طرف ديگر مهندسان شركت كار ديگري مهمتر از يافتن و رفع مشكلات نداشتند؛ يعني اگر مشكل قابل رفع شدن بود مسلمًا آنها اين كار را انجام مي دادند و هزينه اضافي صرف خريد سيستمهاي UNIX نمي كردند. تنها نتيجه معقولي كه حاصل مي شود اين است كه سيستم هاي Windows داراي مشكلات اساسي بودند كه استفاده از آنها را به عنوان سرورهاي عملياتي غيرممكن مي ساخت.

مدیریت

سيستم هاي Windows نياز به مديريت و مراقبت بيشتري نسبت به سيستمهاي UNIX دارند. از آنجا كه سيستمهاي Windows امكانات زيادي جهت مديريت اتوماتيك ندارند به همين علت لزوم مديريت مستقيم و حضور فيزيكي مدير سيستم بيشتر مي شود كه همين باعث صرف وقت و هزينه زيادي مي شود. يكي از ابزارهايي كه مديريت يك سيستم را ساده تر مي كند اجراي اتوماتيك دستورات و برنامه ها مي باشد.Windows طوري طراحي نشده است كه امكانات زيادي براي اجراي اتوماتيك دستورها داشته باشد. در Windows مي توان اجراي دستورات را زمان بندي كرد ولي از آنجا كه اكثر كارها در Windows نيازمند مداخله كاربر مي باشد و اغلب با ماوس انجام مي شود،اتوماتيك كردن اين كارها دشوار است. در بسياري از مواقع با نصب برخي ابزارها مانند perl مي توان انجام اين كار را ساده تر كرد ولي مديران سيستم هاي Windows با اين قبيل ابزارها كمتر آشنا هستند.

در مقابل، در سيستم هاي UNIX از دستور at و سرويس cron براي اجراي برنامه ها و دستورات در سر زمان هاي خاص استفاده مي شود، كه با استفاده از آنها تقريبًا تمام كارهاي لازم را مي توان بر روي سيستم انجام داد. يكي از ضعفهاي ديگر سيستمهاي Windows مربوط به سرويس telnet مي باشد. در سيستمهاي Windows با استفاده از telnet فقط مي توان يك سري اعمال محدود را انجام داد،(يعني فقط همان هايي كه از طريق اعلان امكان پذيرند). در مقابل در سيتمهاي UNIX، كاربر هنگام استفاده از سرويس telnet از اكثر امكانات سيستم بصورت متني (بدون گرافيك) مي تواند استفاده كند.

تفاوت Windows و UNIX در اين است كه در UNIX تمام قابليت هاي سيستم از طريق اعلان دستور قابل دسترسي است و نيازي به استفاده از محيط گرافيكي نمي باشد. امروزه با گسترش سيستم هاي (بخصوص Linux) در بازار تعداد كساني كه به دنبال مديريت اين نوع سيستم ها مي روند بيشتر شده و از اين ميان بيشتر آنها ترجيح مي دهند واسط گرافيكي و كار كردن با كاربردهاي موجود را ياد بگيرند تا اصول كار و كار كردن با محيط متني و دستورات، كه همين امر تاثيرات سوئي را در آينده به دنبال خواهد داشت.

هزینه

هزينه اي كه بابت خريد سخت افزار و سيستم عامل صرف مي شود معمولا قسمت كوچكي از كل هزينه هاي يك سرور را شامل مي شود. هزينه­ هاي ديگر و حتي مهمتري نيز هستند كه اغلب ناديده گرفته مي شوند كه منجر به اتخاذ تصميم اشتباه هنگام خريد سيستم مي گردد. هزينه هايي كه مي توان براي يك سرور در نظر گرفت شامل موارد زير مي باشد:

  • هزينه خريد سخت افزار
  • هزينه خريد سيستم عامل و نرم افزارهاي ديگر
  • هزينه پشتيباني فني
  • هزينه ارتقاء سخت افزار
  • هزينه ارتقاء سيستم عامل و نرم افزارها
  • هزينه ها و ضررات ناشي از در دسترس نبودن سرويس
  • هزينه بازيابي اطلاعات ناشي از بروز اشكالات در سخت افزار يا سيستم عامل
  • هزينه پرسنل جهت نگهداري و مديريت سيستم

اگر در خريد سخت افزار و سيستم عامل دقت كافي صورت نگيرد ساير هزينه ها كه هزينه هاي پنهان ناميده مي شوند به شدت افزايش خواهند يافت. براي مثال ممكن است خريد يك سيستم Intel Pentium به همراه Advanced Server 2000 Windows … ، ـ , چيزي كمتر از ?,??? دلار هزينه داشته باشد ولي در عوض هزينه خريد يك سيستم Sun UltraSparc به همراه Solaris …ـ بيش از ??,??? دلار خواهد بود. در صورت خريد يك سيستم Windows-Intel, صرفه جويي زيادي در هزينه خريد انجام مي شود ولي در مقابل هزينه هاي پنهاني كه اين سيستم به مرور زمان اعمال مي كند جبران صرفه جويي در هزينه اوليه را خواهد كرد.

امنیت

سيستم هاي مبتني بر UNIX از امنيت بالايي نسبت به سيستمهاي Windows برخوردارند. سيستم عامل UNIX چيزي فراتر از ?? سال عمر دارد و در اين مدت عده زيادي برنامه نويس داوطلب بدون هيچگونه چشم داشتي بر روي آن كار كرده اند. كوچكترين bug يا اشكال امنيتي فورًا بر روي اينترنت اعلام مي شود و عده زيادي در جهت حل آن دست بكار مي شوند، به همين علت تعداد سايت ها و گروه هاي خبري مربوط به UNIX خيلي بيشتر از تعداد سايتهاي مربوط به Windows مي باشد. در مقابل Windows يك سيستم عامل نسبتًا جديد است كه بيش از ?? سال سابقه ندارد. كد اين سيستم عامل در انحصار شركت Microsoft است و بنابراين تنها مرجع رفع مشكلات بوجود آمده خود شركت مي باشد. بديهي است كه مدت زمان رفع مشكلات و bug هاي Windows بسيار طولاني تر از همين زمان براي سيستم عامل UNIX خواهد بود. همين مي تواند مهمترين دليل براي اين باشد كه سيستم هاي Windows بيشتر در معرض حملات مهاجمين يا ويروس ها قرار مي گيرند.

تمام سيستم عاملهاي Windows كه بر پايه تكنولوژي NT ساخته شده اند در طبقه بندي C2 مي باشند. اين در حالي است كه بسياري از سيستم هاي UNIX از جمله Solaris ، HP-UX ، Ultrix و IRIX در طبقه بندي B قرار دارند (براي مثال Solaris در طبقه بندي B1 قرار دارد). همين نكته تفاوت اين دو نوع سيستم عامل را از نظر امنيتي روشن مي كند. اين طبقه بندي ها بر اساس حداكثر امكانات موجود در سيستم عامل صورت مي گيرد ولي ميزان بهره برداري از سيستم بستگي به مدير سيستم دارد كه بتواند به نحو مقتضي از اين امكانات استفاده نمايد. 

سرعت

سرعت يك سيستم ،هم به مشخصات سخت افزار بستگي دارد و هم به سيستم عامل. ميزان فضاي حافظه، نوع پردازنده( RISC يا CISC بودن معماري پردازنده)، سرعت كار پردازنده و ساير قطعات (از جمله برد اصلي، ديسك، كارت شبكه، …) از جمله فاكتورهاي سخت افزاري تعيين كننده سرعت مي باشند. نحوه عملكرد سيستم عامل نقش مهمي در سرعت سيستم دارد. سرعت سيستم هاي UNIX به مراتب بهتر از سيستم هاي Windows مي باشند. Windows مشكلات زيادي در مديريت حافظه دارد ولي UNIX از حافظه استفاده بهينه مي كند و فضاي حافظه را هدر نمي دهد، به طوريكه حتي قسمت هايي از خود سيستم عامل نيز بصورت module مي باشند كه فقط در صورت نياز در حافظه قرار مي گيرند. يكي از مشكلات Windows در زمينه سرعت، مربوط به استفاده از registry مي باشد. همانطور كه قبلا توضيح داده شد اطلاعات پيكربندي و تنظيمات سيستم عامل و كاربردها همگي در registry ذخيره مي شوند. سيستم عامل و كاربردها قبل از اجرا شدن، اين پايگاه داده را بطور كامل خوانده و آن را بررسي مي كنند. به همين علت نصب چند نرم افزار باعث مي شود سرعت كل سيستم پايين بيايد، حتي اگر نرم افزارهاي نصب شده هرگز مورد استفاده قرار نگيرند. يك سيستم Windows در روزهاي اول نصب شدن با حداكثر سرعت خود كار مي كند و به مرور زمان با اضافه كردن نرم افزارهاي مختلف از سرعت آن كاسته مي شود.ن

شما همچنین ممکن است مانند بیشتر از نویسنده

ترک یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.